Verslag Kumpulan Matahari op 15 maart 2026

Wat voelt dat heerlijk, het zonnetje op mijn gezicht en op een bankje in het park genieten van de activiteiten.
De ogen vallen langzaam iets dicht en in gedachten denk ik opeens aan de kumpulans van de Matahari.
Ik begin in mezelf te grinniken als ik opeens weer aan mijn ontmoeting met de Paashaas denk.
“Ja”, zeg ik half hardop voor mij uit, “wat kan een mens op oudere leeftijd toch nog rare dingen zien, of denken te zien.
”Begin spontaan van mijn eigen woorden harder te lachen. “Oh, je dacht dat je iets raars zag, in plaats van de Paashaas”, hoorde ik opeens een stem vlak bij me.
Ik schoot overeind op de bank, want ik had niemand zien of horen aankomen.
Mijn ogen een beetje beschermend tegen de zon, keek ik rond. “ja”, zei de stem, “over een paar dagen is het weer de Mataharisoos en een paar weken daarna is het alweer Pasen.
” Ik keek nog eens goed rond en zag opeens boven de takken van de struiken twee oren omhoog steken en direct daarna keek ik in het gezicht van de Paashaas.
” En, hoe gaat het met de kumpulan? Nog steeds blije gezichten van de bezoekers? Nog steeds gezellig?
Blijf het volhouden zo met elkaar en blijf elkaar vasthouden, liefhebben en ondersteunen, want dat hebben jullie als mensen momenteel hard nodig.
En blijf ondanks alles, genieten van de mooie dingen in het leven.” Voor ik een passend antwoord kon geven, was hij weer weg, mij verbouwereerd en overrompeld achter gelaten.
Ik kneep mezelf nog eens in de wangen. Ik zal wel in slaap zijn gevallen en hebben gedroomd, mompelde ik, waarna ik toch maar besloot om huiswaarts te keren.
Ook vandaag schijnt een heerlijk zonnetje en op tijd wandel ik naar het MFC-gebouw.
Al lopende gluur ik stiekem in de bosjes, maar ik zie niets vreemds, gelukkig maar denk ik.
Binnen is er al de nodige drukte van bestuursleden en vrijwilligers, die de zaal weer warm aankleden voor de bezoekers van deze kumpulan.
De nodige vlijtige handen in de keuken zijn ook al druk bezig en de mensen van de band We4U installeren hun instrumenten al op het podium.
En zoals altijd, gelijk een goed geoliede machine, is alles op tijd klaar en ingericht en komen de eerste bezoekers al binnen wandelen.
Om 15.00 uur opende Edu, na ons 3 maanden te hebben moeten missen, deze kumpulan, en heette alle aanwezigen, waaronder nieuwe gasten en gasten uit Leeuwarden van harte welkom.
In deze 3 maanden heeft Huib, het samen met andere vrijwilligers, uitstekend gedaan.Hierna kwamen de volgende mededelingen:
- Het leven kan zo veranderlijk zijn. Mooie gebeurtenissen worden af en toe gewisseld in kleine drama’s.
Zo is onze vaste bezoeker Julius Hausel, ons 4 weken geleden in zijn slaap ontvallen. Gisteren op de Masoek Sadja heeft Theo Boiten nog een In Memoriam gehouden.
Voor nu zou ik een ogenblik stilte willen vragen ter nagedachtenis aan Julius
- En zoals het gebruikelijk is in het leven, gaan we nu over tot de orde van van de dag
- Linda van Ahee is nog steeds ziek
- Christine vervangt tijdelijke het werk van Amy i.v.m. een operatie
- I.v.m. ziekte van Adri, neemt Johan vandaag de foto’s
- Vandaag treedt voor u op de band We4U
- Alle snackbonnen van de vorige keer zijn terug gekomen
- Op 19 april treedt voor ons op de band Cliff & his Lone Stars
- Allen een fijne en gezellige middag gewenst.

Na de mededelingen werd de regie overgenomen door de band We4U en zij slaagden er in zeer korte tijd in een groot gedeelte van de bezoekers op de dansvloer te krijgen.
Veel aanwezigen wisten ook de weg te vinden naar de catering van Camida, en de snacks aan de bar. Het was gezellig met een goede onderlinge sfeer.
Aan het einde van de dag bleek dat bijna 90 bezoekers bij de penningmeesters langs waren gegaan.
En dan te bedenken dat enige vaste bezoekers waren verhinderd, jammer voor hen, want nu hebben zij toch veel moeten missen.
Helaas veel te snel werd het 18.30 uur, waarop Edu deze gezellige kumpulan moest sluiten.
Hij bedankte de bandleden van We4U, de vrijwilligers en alle overige aanwezigen voor hun komst en hun inzet en wenste een ieder een veilig en wel thuis.
Tot de volgende kumpulan op zondag 19 april 2026, dan treedt op de band Cliff & his Lone Stars.
Met de nodige vlijtige handen werd de zaal weer in oude staat teruggebracht, waarna ook de laatsten naar huis gingen.
Met een glimlach op mijn gezicht liep ik terug naar mijn huis, nagenietend van deze fantastische en gezellige middag.
Wat kan het leven toch ook veel mooie momenten hebben, dacht ik. “Zo, in gedachten nog nagenieten”, hoorde ik opeens.
Verrast keek ik op en keek in 4 ogen. Hé, zag ik dat nu goed, 2 Paashazen? “Ja”, zei mijn oude bekende Paashaas,
“ik ben hier met mijn opvolger en ook wij hebben genoten van de goede muziek, de gezellige sfeer en het voor elkaar zijn.
Bedankt dat wij, onzichtbaar, mee mochten genieten.” Snel draaiden zij zich om en huppelden samen weg. Wazig staarde ik ze na, waarna ik ook maar op huis aan ging.
AV